bacony

ลมหนาวมาพาเราอิงกาย   ลมหายใจเรามีเพียงกัน
ฉันมีเธอไกล้ชิดไม่เคย....ห่าง

เมื่อวันนั้น   กลายเป็นเพียงภาพวันวาน
สองเราจำจากไกล
แค่ได้เห็นดวงดาวทอแสงรำไร... เหงาเกินทน

ขื่นและขมมองจันทร์บนฟ้าคราใด    เห็นเพียงเงาภาพเธอ
หลับตาลงทีไรใจเผลอพลันมีน้ำตา
ให้มันย้ำซ้ำๆ ในใจ    ว่าคิดถึงเธอ...เหลือเกิน

วันนี้มองดูดาวเดียวดาย    คืนนี้ไม่มีเธอเคียงกาย
เหงาทีไรปวดร้าวเกินจะเอ่ย

ลมหนาวยืนเตือนความอาลัย    ลมหายใจเหลือเพียงลำพัง
หวังมีเธออีกครั้งในอ้อมกอด


อยากบอกให้เธอได้ฟังซักครั้ง   อยากบอกดัง ๆ ให้เธอได้ยิน
จะกี่พันคืนที่ลา   น้ำตายังไหลร่วงริน
หวังมีเธอมาคลายเดียวดาย  นับคืนวันรอคอยเธอย้อนมาหา

ให้มันย้ำซ้ำๆ ในใจ